Tagarchief: Natuurmonumenten

Een zeer geslaagd symposium over Biodiversiteit en Leefgebieden in Noord-Brabant

Vandaag waren we met meerdere collega’s van Staatsbosbeheer op het door de Provincie Noord-Brabant georganiseerde symposium  Biodiversiteit en Leefgebieden. Zo’n 550 mensen verzamelden zich in het provinciehuis in Den Bosch en luisterden naar lezingen over uiteenlopende onderwerpen. De dag werd geopend door Johan van den Hout, gedeputeerde met Natuur, Water en Milieu (SP) in zijn portefeuille.

Het symposium werd geopend door Johan van den Hout. (foto: Martijn van der Neut)

Lezingen
Ruim een maand geleden had ik mij voor deze dag aangemeld. Het is zaak om er snel bij te zijn, want binnen drie dagen waren er maar liefst zo’n 550 aanmeldingen! Dergelijke dagen staan bij natuurliefhebbers blijkbaar hoog in het vaandel. Van te voren diende iedere deelnemer zich voor een bepaalde lezing in te schrijven. Het aanbod aan lezingen was zeer gevarieerd. Tijdens de lezingen werd er aandacht besteed aan: de aanleg van natuurvriendelijke oevers, de stand van zaken over wilde bijen, libellen, de toename van het aantal broedende raven in Noord-Brabant, wolven rondom Noord-Brabant, Lex Querelle van Natuurmonumenten vestigde de aandacht op het herstel van het stuifzandprocessen op de Loonse en Drunense duinen en Jochem Sloothaak van Brabants Landschap vertelde een en ander over Partridge, een voorbeeld voor ecologisch verantwoorde landbouw, waarbij de patrijs als boegbeeld fungeert. In zijn openingswoord benadrukt Van den Hout het belang van het aantal vrijwilligers in deze groene sector. Hij is verheugd over de grote opkomst en constateert dat er bijvoorbeeld bij een onderwerp als wegenaanleg helemaal geen sprake is van vrijwilligers!

Raven
Op zo’n dag hoor je leuke dingen. Zo vestigde in 2012 de raaf zich voor het eerst in 92 jaar weer als broedvogel in Noord-Brabant. Dat jaar brachten ze drie jongen groot op de Maashorst. Tijdens inventarisaties in 2013-2015 voor de nieuwe Broedvogelatlas, waar een op de drie kilometerhokken bezocht werd, werden de raven al door de hele provincie waargenomen en nieuwe broedgevallen lieten dan ook niet lang op zich wachten. In 2018 was er sprake van minstens vijf broedparen en zijn er, daarnaast, nog meerdere paren actief. Het zou mooi zijn als een stel van die gitzwarte vogels de Biesbosch ontdekken en daar ook in de weelderige wilgenbossen gaan nestelen. Er is daar tenslotte ruimte genoeg en prooien te over. Misschien is het slechts een kwestie van tijd? Mooi dat de provincie Noord-Brabant dergelijke bijeenkomsten organiseert, want het is en blijft een ideale gelegenheid om elkaar weer eens te ontmoeten en bij te praten over allerlei groene zaken. Iedere deelnemer ontving bovendien het boek ‘Bloeiende natuur in Noord-Brabant’, 15 jaar natuurherstel in beeld’. Zo’n symposium zou in Zuid-Holland trouwens niet misstaan, want ook in deze provincie worden aansprekende natuurprojecten uitgevoerd. Een dag over de delta zou bijvoorbeeld heel goed passen. Er zijn genoeg onderwerpen om zo’n dag te vullen en bovendien ontstaat er zoiets als ‘klantenbinding’, je bouwt een band met vrijwilligers van diverse natuurorganisaties.    

 

 

 

Kabinet heft bescherming van kuststrook op!

duinen
Ongerept uitzicht over het duingebied straks verleden tijd? (foto: Jacques van der Neut)

Vlak voor de kerstvakantie toverde het kabinet nog even een konijn uit de hoge hoed. De Nederlandse kuststrook is namelijk niet langer beschermd tegen bouwplannen van projectontwikkelaars. De Tweede Kamer en diverse milieu organisaties voelen zich overvallen en waarschuwen voor teloorgang van de nu nog open strand- en kustgebieden. Natuurorganisaties komen in het geweer.

Campagne
In oktober lanceerden zes natuur- en milieu organisaties de campagne ‘Bescherm de kust’ tegen de wildgroei van bouwinitiatieven aan de kust van de Zeeuwse en Zuid-Hollandse eilanden. De ongerepte kust dreigt hier te verdwijnen door een explosie aan plannen voor duizenden nieuwe vakantiewoningen, duinlodges en appartementen terwijl oude vakantieparken verpauperen. Op de website van de zes verontruste organisaties (www.beschermdekust.nl) is een kaartje te zien met daarop alle bouwplannen langs de duinkust: van Cadzand tot aan Callantsoog, de plannen voor vakantieparken en permanente strandhuisjes rijzen als paddenstoelen uit de grond. Op dit moment staan er volgens de eerder genoemde website maar liefst 3689 objecten op stapel (…). Het kabinet wil de kust ‘economisch versterken’ en minder betuttelende overheidsregels.  Straks mogen strandpaviljoens bijvoorbeeld ook in de winter blijven staan en vervalt het duingebiedbouwverbod in de duinen, op het strand, zeedijken en dammen. De overheid gaat zich eigenlijk alleen nog maar bezighouden met kustbescherming. Een terugtrekkende overheid, we zien het op meerdere vlakken gebeuren. Na het uithollen van het begrip
Nationaal Park, waarbij de overheid de hierbij behorende taken delegeerde naar diverse gemeenten uiteraard zonder de adequate financiën, nu dus ook geen bescherming meer van ongerepte strand- en duingezichten. De toekomst voorspelt op dat gebied helaas niet veel goeds. Zo zijn er volgens Gert de Groot van Natuurmonumenten plannen om in de Grevelingen een Dubai-achtig project uit de grond te stampen met opgespoten eilanden voor mensen die er ‘warmpjes’ bijzitten. Volgens De Groot is er op de Brouwersdam een 30 meter hoog inspiratiecentrum gebouwd, dat met verlies draait maar door bewindslieden vreemd genoeg als voorbeeld van dergelijke initiatieven wordt beschouwd.  In Nederland laten we de planologische bescherming van onze kust- en strandgebieden dus volledig los.

Ley de Costas
Als we eens over de grens kijken dan speelt zoiets ook al heel lang in Spanje, een land met maar liefst bijna 8000 kilometer kustlijn. Ruim 21 procent van de Spaanse bevolking woont binnen een strook van vijf kilometer van de kust en in de vakantieperiodes neemt dat aantal nog vele malen toe. Jaarlijks komen er zo’n 60 miljoen toeristen naar Spanje en velen daarvan gaan naar de kustgebieden. Al in 1969 was er door het Franco-regime een Kustwet (Ley de Costas) uitgevaardigd, waarbij eigenlijk niemand zich druk maakte om de naleving daarvan. Er was geen sprake van sancties en de wet heeft de aantasting van de kuststrook eigenlijk alleen maar bevorderd in plaats van bescherming geboden. Om een verdere teloorgang van de Spaanse kust te voorkomen heeft de Spaanse regering, onder leiding van de toenmalige socialistische Minister President Felipe González, in 1988 een nieuwe wet uitgevaardigd die er in voorzag dat de gehele kuststrook van Spanje onder spaansekustcontrole van de overheid zou worden gebracht. De laatste jaren is er veel ophef over de Spaanse Kustwet. Hoewel deze wet al sinds 1988 bestaat, begint de overheid pas de laatste jaren met het feitelijk toepassen van Ley de Costas.  Een strikte naleving zou met zich meebrengen dat hotels, toeristische complexen en naar schatting 45.000 woningen met de grond gelijk gemaakt moeten worden. Of het allemaal daadwerkelijk zover komt is en blijft de vraag. Voor de Nederlandse situatie hoop ik vurig dat de voorgenomen plannen, in feite het resultaat van een politiek ‘onder onsje’, in de prullenbak verdwijnen. Het jongste streven van het kabinet is natuurlijk een aanfluiting van jewelste. Goed dat Natuurmonumenten, De Zeeuwse Milieufederatie, Natuur- en Milieufederatie Zuid-Holland, Stichting Duinbehoud, Het Zeeuwse Landschap en Het Zuid-Hollands Landschap het tij voor de Nederlandse kuststrook proberen te keren!