Tagarchief: fuut

Futen; levende onderzeeërs

fuut_0026
Een jonge fuut vaart een stukje mee. (foto: Jacques van der Neut)

De fuut is een algemene broedvogel van groot en visrijk water met een dekking gevende oevervegetatie. De fuut broedt echter ook  in stadsparken en grachten. Momenteel zijn er jongen in allerlei stadia te zien. Sommige volwassen futen sjouwen al weer met nestmateriaal en maken zich op voor een vervolg legsel.

Nestbouw
Voor de afsluiting van het Haringvliet kwamen futen in de Biesbosch niet of nauwelijks tot broeden. Na 1970 verminderde de getijdenwerking door de Deltawerken aanzienlijk en konden futen zich in de waterrijke Biesbosch als broedvogel vestigen.  Het nest, een weliswaar drijvend, maar aan de vegetatie verankerd platform, wordt door beide futen in elkaar geflanst. Bij de nestbouw verwerken ze behalve diverse planten, soms ook hele andere materialen zoals bagger, papier, lappen, plastic, zoetwaterschelpen en stukjes hout. Van maart tot in augustus worden de roomwitte eieren gelegd. In sommige gevallen zelfs in september of oktober. In de Biesbosch reageren broedende futen soms nauwelijks op voorbijvarende recreanten. Zeker als die rustig voorbij varen… Het doen en laten van deze watervogels is trouwens vanaf een boot, op enige meters afstand, prima te volgen.

fuut
Een jonge fuut ziet in de verte een volwassen fuut aankomen met een visje in de snavel (foto; Jacques van der Neut)

 

Eitand
Op een gegeven ogenblik gebruiken de twee hummels de rug als springplank. Zacht piepend roepen zij de ouders aan. Voorop de kleine snavels is een klein wit puntje zichtbaar, de eitand. Met dit beenpuntje doorboort een uitkomend jong de eischaal. Een behoorlijk geploeter, voor zo’n beestje. Eén van de vogels gaat voor de jongen zwemmen en vouwt de veren open. Behoedzaam stappen de donsjongen weer op de rug. Een fuut duikt met de jongen op de rug ook onder water. Bij meerdere duiken verliest zo’n levende onderzeeër de lading. De kuikens tjoepen dan als pingpongballen boven water. Futen broeden niet uitsluitend in natuurgebieden. Stadsparken en grachten in Den Haag, Leiden, Delft, Amsterdam en Dordrecht vormen tevens een prima broedgebied voor deze kleurrijke watervogel. In de stedelijke omgeving beginnen futen zo’n vier tot vijf weken eerder met broeden. Zij hebben immers niets te duchten van golfslag, zuiging, scheepvaart of hogere waterstanden waar buitendijks broedende futen wel degelijk mee te maken hebben.

Natuurfilm Holland Natuur in de Delta in première

Het was laat vannacht, maar het was de moeite wel waard. In CineMec in Utrecht was gisteravond de première van de nieuwe natuurfilm Holland Natuur in de Delta.

premiere
Het Metropole orkest zorgde voor een fraaie, muzikale omlijsting van de beelden. (foto: Jacques van der Neut)

Filmdoek
Op een supergroot doek snelden de beelden voorbij, terwijl het Metropole orkest zorgde voor een fraaie muzikale omlijsting van de beelden. Een prachtige combinatie! Ruim 1300 mensen waren voor deze première uitgenodigd. Voor het enorme filmdoek zaten de 60 muzikanten van het Metropole orkest. De avond werd geopend door Harry Piekema, de stem van De Nieuwe Wildernis, de eerdere natuurfilm (2013) van EMS Films, die zich trouwens helemaal afspeelde in de Oostvaarderplassen. Voor Holland Natuur in de Delta werden tientallen locaties in Nederland bezocht. Ruim 300 uur film diende uiteindelijk te worden teruggebracht naar anderhalf uur…  Een heidens karwei. In de film zitten werkelijk sublieme shots verwerkt, van een futengezin. Zo proppen ouders een visje in de strot van een gevlekt donsjong. Een close-up van een haas, waarbij je zowat in de keel kijkt en de enorme sprongen in slow motion tijdens een spurt door nat, Hollands polderland.

Hoofdrolspelers
Ook de omzwervingen van een groep driedoornige stekelbaarzen worden prachtig in beeld gebracht. Het shot van een zwemmend groepje in een beek, waarbij het beeld zich geleidelijk verplaatst van boven naar onder water, vind ik super. In de film wordt door de ogen van vijf hoofdrolspelers de haas, het driedoornig stekelbaarsje, het pimpernelblauwtje, de bever en de zeearend, de ontwikkeling en de cultuur van Nederland geschetst. Het leuke van deze film is dat zeearenddoodgewone soorten een rol in de film vertolken. Een met een kuifeend vechtende meerkoet, de imposante uitdijende spreeuwenzwermen tijdens een stemmige zonsondergang en een stel ooievaars, lepelaars of grutto’s. Onze waterwerken, zoals de beweegbare Maeslantkering in de Nieuwe Waterweg bij Hoek van Holland, stoomgemalen, noest draaiende molenwieken en de aloude griendcultuur passeren eveneens de revue. Uiteraard ook prachtige beelden van zeearenden, waarbij de eerste vliegoefening van zo’n  jonge, vliegende deur eindigt in een flinke tuimelpartij. Na de film nog even lekker bijgekletst met collega’s en dan rond middernacht over een verlaten snelweg naar huis. Terug naar de dingen van alledag.