Tagarchief: Portugal

Imposante, steile rotskliffen langs de Douro

Steile rotskliffen langs de Douro. (foto; Martijn van der Neut)

Het district Guarda in Oost-Portugal grenst aan Spanje. Het gebied kenmerkt zich door olijf- en amandelboomgaarden. De Douro slingert zich er doorheen en in de omringende, steile rotskliffen broeden vale gier, aasgier en steenarend. Op een zonovergoten dag maken wij een vaartocht langs de duizelingwekkend hoge rotskliffen.

De Douro
De Douro (Portugees) of Duero (Spaans) is een rivier in het noorden van Portugal en de Spaanse autonome regio Castilië en León. Douro betekent ‘Gouden rivier’. De rivier ontspringt op 2200 meter hoogte in de Sierra de la Demanda, ongeveer 50 kilometer ten noordwesten van Soria en mondt bij Porto uit in de Atlantische Oceaan. De Douro heeft een totale lengte van 897 km en het stroomgebied van deze rivier bestaat uit zo’n 98.160 km² en behoort daarmee tot de grootste stroomgebieden van het Iberisch Schiereiland. De rivier is bijna helemaal gestuwd. Wij rijden naar La Casa das Arribas bij Bemposta, een autorit van zo’n slordige 130 kilometer waar wij gezien de smalle binnenwegen, bijna twee uur over doen. Ons verzamelpunt ligt inderdaad bij een op een heuvel gebouwd huis, (‘Het hoge Huis’). We maken kennis met de schipper en we stappen weer in onze auto en volgen hem over steile kiezelpaadjes omlaag naar de Douro. Kort daarop komen we aan bij een drijvende steiger, waaraan een schuit met een platte bodem ligt afgemeerd. Het is zoals ik verwachtte echter geen electrische boot, maar een met een reguliere buitenboordmotor.

Steenarend. (foto: Jacques van der Neut)
Vale gier. (foto: Jacques van der Neut)

Steile rotskliffen
De touwen gaan los en met een aardig vaartje varen we over een deel van de afgedamde Douro. Rotszwaluwen en roodstuitzwaluwen vliegen overal. Tegen de bijzonder steile rotsformaties zijn tientallen nesten van huiszwaluwen geplakt. Groepjes alpengierzwaluwen scheren heen en weer. Op een gegeven ogenblik vliegt er inééns een zwarte ooievaar. Van de schipper begrijp ik dat de vogel er nestelt. Het was leuk geweest als hij dat van te voren even had gezegd… Ook als we langs de loodrechte rotskliffen varen zit de vaart er (helaas) behoorlijk in. We passeren diverse gigantische nesten van vale gieren. De locaties zijn van grote afstand herkenbaar aan de witgescheten rotsen. We zien ook diverse nissen waar volgens onze gids aasgieren in nestelen. Tijdens de vaartocht vliegen ijsvogel en torenvalk voorbij. Als er een steenarend voorbij komt zeilen, wordt de boot stilgelegd. De vogel heeft een opvallend gevlekt verenkleed.

Castelo Rodrigo
De Spanjaarden en de Portugezen schijnen in deze grensstreek in het verleden behoorlijk met elkaar te hebben geknokt. In Castelo Rodrigo wordt een feest gehouden, met de ontvoering van een paar nonnen als rode draad. Een groot aantal mensen is verkleed in Middeleeuwse kledij. Het totaal wordt omlijst door de nodige eetkraampjes met allerlei lekkernijen en de nodige muziek. Een mooi schouwspel dat wordt beheerst door stoere kasteelmuren, die geelachtig worden belicht door spotlights. In dat schijnsel scheren een paar nachtzwaluwen heen en weer. Spookachtig komen zij uit de duisternis inééns tevoorschijn en zweven dan over en langs de festiviteiten. De vogels jagen in de spotlights op nachtvlinders, die op hun beurt weer door het licht worden aangetrokken. Het lawaai en het rumoer lijkt de nachtzwlauwen niets te doen. Tenmiste, tot middernacht dan want dan gaat er het nodige vuurwerk de lucht in. Bij de eerste vuurpijlen en enorme knallen reageren de nachtzwaluwen schrikachtig en verdwijnen daarna spoedig uit beeld.        

Madeira; wandelen langs weelderige levada’s (2)

Wandelen langs levada’s op het Portugese eiland Madeira is een populaire bezigheid. Voor onze wandelingen gebruikten wij de Wandelgids Madeira. Een aantal wandelingen uit dit boekje hebben we gelopen (of juist niet…). Lopen langs levada’s klinkt heel mooi, maar wat is of wat zijn dat eigenlijk? Een levada is een irrigatiekanaaltje waarvan er veel voorkomen op Madeira. Dergelijke watertrans- portsystemen zijn ook bekend op het Iberisch Schiereiland, de Canarische eilanden La Palma en La Gomera en het Kaapverdische eiland Santo Antão. Levada is een Portugees woord, dat is afgeleid van levar dat ‘dragen’ betekent.

Bergketen
Het vulkanische eiland Madeira bestaat hoofdzakelijk uit een bergketen die in de lengterichting van oost naar west loopt. De meest voorkomende windrichtingen zijn noordoost en noord en bewolking wordt daarmee tegen de noordzijde van de bergketen gedrukt. Sinds de zestiende eeuw zijn watergangen op het eiland aangelegd om water uit het regenrijke en waterrijke noorden van het eiland, dwars door het gebergte, naar de drogere zuidkant van het eiland te brengen. De bronnen van de levada’s zijn plekken waar de natuur regenwater, maar vooral condensatiewater dat door de wolken die tussen de vegetatie worden gedreven ontstaat, via de rotsbodem doet samenvloeien. Om dat water via de kanalen door het gebergte te kunnen leiden is op veel plaatsen speciaal een tunnel door de berg gemaakt. De lengte van deze tunnels varieert van enkele meters tot meer dan vijf kilometer.

Ponta de São Lourenço
Ponta de São Lourenço, op de oostpunt van Madeira, is een natuurreservaat met prachtig panoramisch uitzicht op de Atlantische Oceaan en spectaculaire vulkanische rotsformaties; een uniek landschap in vergelijking met de rest van het eiland. Onderaan
de klip ligt het afgesloten strand Prainha, het enige natuurlijke (zwarte) zandstrand op het eiland, waarop wij trouwens een behoorlijke groep kleine zilverreigers ontdekten. Wij maakten deze wandeling op een zondag en het was zeer druk. Het parkeerterrein stond bomvol het was wachten tot dat er een plekje vrij kwam… Je loopt er dezelfde heen- als de terugweg.
Overvol parkeerterrein bij Levada das 25 fontes. (foto: Jacques van der Neut)

 

Levada das 25 fontes
Een van de populairste en mooiste wandelingen. Aan het bezoek is dat ook wel te zien want iedere keer als wij het bijbehorende parkeerterrein passeerden stond het bomvol auto’s. Wandelaars werden bovendien met busladingen aangevoerd. Heel populair en daardoor dus heel druk. Een reden voor ons om deze wandeling te laten schieten. De wandeling naar Curral das Freiras (nonnendal) hebben we eveneens overgeslagen. Vanuit de hoogte zagen we deze wandeling al liggen. In feite is het dalen en weer stijgen. Op locaties waar zoveel mensen komen, worden andere prijzen gehanteerd. Wij betaalden er voor een kop koffie en een cappuccino ruim zeven euro, terwijl dat in een kroeg in een of ander gehucht op amper 1,80 euro bleef steken.

Reusachtige boomvarens. (foto; Jacques van der Neut)

Naar de Caldeirao Verde. Mooie wandeling langs levada, maar ook heel druk. Zelfde heen- als de terugweg, waardoor er dus regelmatig tegenliggers dienen te worden doorgelaten. De ruimte op en rond deze wandeling is echter zeer beperkt. Links een rotswand en rechts een onvoorstelbaar diep ravijn. De bevestigde staalkabel langs deze levada biedt houvast. Bij het doorlaten van andere wandelaars, leunen we regelmatig tegen de  rotswand om tegemoet komende wandelaars er door te laten. Wel een mooie wandeling. Pikdonkere tunnels vormen een onderdeel van deze bijzonder groene wandeling; een zaklantaarn of hoofdlamp is dan wel handig. Op de heenweg meer volk, dan op de terugweg. Prachtig begroeide wanden met dubbelloof en levermossen. Iets hogerop reusachtige boomvarens en niet te vergeten de bijzonder fraai ontwikkelde laurierbossen met afhangende, grote slierten baardmossen.

Bij de start van de wandeling langs levada Santo da Serra, hing er een rode vlag, met de mededeling dat het pad in verband met de veiligheid was gesloten.  Nu ben ik van huis uit een beetje wars van autoriteit en bovendien, hoe lang hing die rode lap daar al?  Wij zijn doorgelopen en hebben geen moment het idee gehad dat mijn leven of dat van mijn vrouw, op wat voor manier dan ook, gevaar liep. Een mooie rondgaande wandeling van zo’n veertien kilometer; je loopt dus niet dezelfde weg weer terug. Op deze levada kwamen wij niemand tegen. We passeerden ruig begroeide valleien en zagen een wirwar van door elkaar gevlochten zwammen op een boomstam. Later in de week zagen wij dergelijke zwammen liggen in een houten kistje op een groentenmarkt. Uit navraag bleek dat er thee van kon worden getrokken.